Ana SayfaBizden HaberlerGençlik Treni Günlüğü – Zeynep Hacıoğlu

Gençlik Treni Günlüğü – Zeynep Hacıoğlu

Hani gitmek görmek isterisin de bir türlü olmaz ya bilirsin ve eminsindir. Onda keşfedecek, fark edecek belki de kendini bulacaksındır. Kim bilebilir. Oysa davet de edilmiştim, çok öncelerden biliyordum. Aynı tüm insanlığın çağrıldığı ve bunu bildiği gibi… Beni çağırıyordu hissediyordum, beni olduğum gibi kabul eden ne olursan ol yine de gel diyen bu kelimeler sizde hissetmiyor musunuz? Benim tek yaptığım davete icabet etmekti ve öylede yaptım. Gençlik trenine katıldım, gittim, gördüm kendimi bulamadım belki ama Mevlana’yı buldum. Gizemli, açıkçası bana diğerlerinden farklı gelen bu şehir bizden bir şeyler saklıyor, bir ney dinletisiyle bizleri büyülüyor iyice atmosfere sokarak örtbas edeyim derken iyice ele veriyor kendini, ama ne yazık ki bunu kimseye apaçık söyleyemez korktuğundan değil sadece tek sorunu bilmesi ve bunu da hoş görmesi… Tarihi bir yüktü omuzlarındaki önceleri ve sonrasında gelen hoşgörü… Biraz yaşlanmış solmuş durgundu sanki ve makyaj yapmış gibiydi aynı tarihte ilk makyajın bu sınırlarda yapıldığı gibi. Ama yine de selam alıp vermeyi, gülümsemeyi, hoşgörüyü elden bırakmadı. Ortada verilmiş bir söz vardı kolay değildi. Yorgundu sanki yılların yorgunluğu alsam ben alacaktım, kim bilir benden önce kimler tutuldu bu sevdaya.